Ας ξεκινήσω με μια αληθινή είδηση! Πέρασε ο Οκτώβριος ή Οκτώβρης (έτοιμος ήταν ο αριστερός να με διορθώσει) και στη χειρότερη περίπτωση Οκτώμβρης (αυτό δε διορθώνεται με τίποτε…). Βέβαια, το πρόβλημα δεν είναι πώς θα γράψουμε τον μήνα, αλλά πώς θα τον βγάλουμε…). Πέρασε ο Οκτώβριος, λέμε... Το επιβεβαιώνει κι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ύστερα απ’ αυτό, ελπίζω να διαλύθηκε πια κάθε αμφιβολία σας περί αλήθειας της είδησης…
Λέγεται κι Αγιοδημητριάτης (Αϊ-Δημήτρης στην Αργιθέα), Βροχάρης, Σποριάς, Σπάρτης, Σποριάτης, Σπαρτός
Μη με κοιτάτε μ’ αυτό το απλανές βλέμμα!... Είπαμε, τέρμα η ψευδαίσθηση του καλοκαιριού και των διακοπών οι πλάνες, με τις περιπλανήσεις σας στα όρη, στα βουνά, στους αιγιαλούς και στους κάμπους… Πέρασε ο Αύγουστος με τις παχιές του μύγες και τώρα στου Τρυγητή το γομαροκαλόκαιρο καλά είναι, κατά τη διαδικασία της προσγείωσης στην πραγματικότητα, να κάνουμε για άλλη μια φορά ταχύτατη προσαρμογή. Αλλιώς, θα πλανώμεθα πλάνην οικτράν…
Βέβαια, δε γλιτώνουμε κι απ’ όλες τις πλάνες, αλλά, τουλάχιστον, να γλιτώνουμε απ’ αυτές που μπορούμε να
Η πρώτη ηχογράφηση του παραλλαγμένου ρητού του σημερινού τίτλου έγινε από τον Κλεόβουλο τον Λίνδιο και ήταν «μέτρον άριστον», δηλαδή, να εφαρμόζουμε το μέτρο στη ζωή μας. Αργότερα κάποιος πρόσθεσε τη λέξη παν και το ρητό τραγουδιόταν ως «παν μέτρον άριστον». Σ’ αυτή την εκτέλεση το έχουμε από τον Διογένη τον Λαέρτιο και η ερμηνεία του είναι: με ό,τι μέτρο και να υπολογίσεις τα πράγματα, είναι το ίδιο καλό και κάθε μέτρο είναι
Αν είναι να ’ρθει, θε να ’ρθει, αλλιώς θα προσπεράσει…
Κώστας Ουράνης
Γράφει ο Γιάννης Φρύδας
ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 77
Καίρια, καιρικά και επίκαιρα…
Πού να φανταζόταν ο Αισχύλος, ο τραγικός ποιητής, ότι το «χρη λέγειν τα καίρια» που έγραψε στην τραγωδία του «Επτά επί Θήβας» θα το έπαιρνε δυόμισι χιλιάδες χρόνια αργότερα ένας… τραγικός καφετζής, για να το κάνει τίτλο στο εβδομήνταεπτά Καφενείο του… κι ότι η τραγωδία μπορεί να γίνεται με την επανάληψή της φάρσα και κωμωδία…
Είμαστε καλά, όταν είμαστε καλά κι ας μην το ξέρουμε!…
Πολλές φορές στη ζωή μας δεν είμαστε ικανοποιημένοι μ’ αυτά που ζούμε, μ’ αυτά που έχουμε, με τα αποτελέσματα των προσπαθειών μας ή με ό,τι άλλο μπαίνει στον νου μας και στροβιλίζει τυραννικά τις σκέψεις μας.
Λαλήσεις δεν λαλήσεις, κούκε μ’, εμείς… λαλήσαμε νωρίτερα από εσένα. Και να λαλήσεις ποιος θα σε ακούσει; Είμαστε στη δεύτερη φορά Απρίλης σε πολιορκία κι η λευτεριά μας μετατίθεται για τον… κόκκινο Μάη. Εξάμηνος αποκλεισμός και να δούμε… Βαρεθήκαμε, κουραστήκαμε, αγανακτήσαμε, απελπιστήκαμε. Φυλακισμένοι είμαστε
Το ζήτημα είναι ποιος έχει κουράγιο να τραγουδήσει. Με αυτά που συμβαίνουν δεν ανοίγει στόμα κανένας. Κι αν ακούει κάποιος τραγούδια, τον κοιτάζουμε περίεργα. Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά είμαστε μια... χαρούμενη ατμόσφαιρα, που έλεγε κι ο Ντίνος Ηλιόπουλος.
Όμως, δεν φταίνε αυτά που συμβαίνουν… Είναι μια εύκολη δικαιολογία να το λέμε, αλλά δεν είναι έτσι. Σε κάθε
Πάντ’ ανοιχτά, πάντ’ άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου.
Διονύσιος Σολωμός
Γράφει ο Γιάννης Φρύδας
ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 73
Καλά ξεμπερδέματα!...
Πολύ το βασάνισα, μέχρι να καταλήξω στον σημερινό τίτλο. Δεν ήξερα αν είναι σωστό το «επέτειαι» ή δεν είναι… Αν είναι, υποθέτω ότι συναντάται πολύ σπάνια, παρότι από επετείους έχουμε… μπερεκέτια.
Αφού παίδεψα κάμποσο το μυαλό μου, σκέφτηκα: Γιάννη, λέω, εσύ θα κριθείς ως καφετζής δεν θα κριθείς ως φιλόλογος, οπότε κοπάνα το όπως σου ήρθε! Ήθελα, ντε και καλά, έναν τίτλο στην καθαρεύουσα, για να
Τι θα γίνουμε αν δε βρέξει κι αν θα βρέξει πού θα πάμε;
(παροιμία)
Γράφει ο Γιάννης Φρύδας
ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 72
«Διεγέλα τα πάντα, γέλωτος ορών άξια τα τοις πολλοίς σπουδαζόμενα»
Είναι του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου αυτό που μόλις διαβάσατε. Κάποιες φράσεις και κάποια ρητά σοφών ανθρώπων ας τα κρατήσουμε και στην αρχική τους μορφή, έστω κι αν χρειάζεται να καταφεύγουμε στη μετάφραση να τα καταλάβουμε.
