Υπάρχουν στιγμές μέσα σε ένα νοσοκομείο που δεν καταγράφονται σε κανένα βιβλίο λογοδοσίας. Δεν μπαίνουν σε φακέλους, δεν αποτυπώνονται σε εξετάσεις, δεν μετριούνται σε δείκτες. Όπως εκείνη η σιωπηλή παρουσία δίπλα στο κρεβάτι του ασθενή. Ένα χέρι που κρατά ένα άλλο χέρι που τρέμει από φόβο. Ένα βλέμμα που λέει «είμαι εδώ, δίπλα σου» πριν καν ειπωθεί λέξη. Και όταν σηκώσεις το κεφάλι, θα αντικρίσεις τη νοσηλεύτρια ή το νοσηλευτή της βάρδιας.
Αναντίρρητα, η φροντίδα δεν είναι μόνο πράξη, είναι σχέση και οι νοσηλευτές-τριες είναι αυτοί που τη χτίζουν κάθε μέρα, σχεδόν αθόρυβα, αφού δεν θα τους διαβάσεις στα πρωτοσέλιδα. Δεν θα τους ακούσεις να
Θέλω να με θυμούνται σαν Ηρωίδα Μάνα | Μια ζωή στα καπνά και στις θυσίες
Πληροφορίες
Μια ζωή στα καπνά, στα παιδιά και στη φτώχεια.
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στην Ανάληψη Αιτωλοακαρνανίας, στον οικισμό Κόφτρα, συναντήσαμε την κυρία Αλεξάνδρα, 76 ετών, μια γυναίκα που κουβαλά μέσα της μνήμες από μια Ελλάδα φτωχή, δύσκολη αλλά γεμάτη αγάπη, πίστη και αντοχή.
Μέσα από τη συγκλονιστική της μαρτυρία, η κυρά Αλεξάνδρα θυμάται τα παιδικά της χρόνια, τη ζωή χωρίς ρεύμα, χωρίς ψυγείο, χωρίς πλυντήριο, το κουβάλημα του νερού, τα καπνά, τα γαϊδουράκια, τα παλιά προξενιά, τα προικιά, τα έθιμα του γάμου, τις γέννες στο σπίτι και τις μεγάλες θυσίες που έκαναν οι γυναίκες του χωριού για την οικογένειά τους.
Η ημέρα της Μάνας δεν είναι μια απόφαση που βγήκε από σοφά Κεφάλια νομοθετικά αλλά το αποτέλεσμα του αγώνος μιας γυναίκας από τη βαθειά αγάπη της για τη δική της Μάνα. Το όνομά της ήταν Άννα Τζάρσις γεννήθηκε στη Βιρζίνια της Αμερικής το 1864. Στα 20 χρόνια της ήταν μια πολύ όμορφη και άπορη κοπέλα.
Όταν τελείωσε τις σπουδές της άρχισε να εργάζεται και αφοσιώθηκε στην τυφλή αδελφή της και στη μητέρα της.
Ξαφνικά η μητέρα της αρρώστησε και πέθανε. Το σπίτι ερήμωσε και οι δύο αδελφές απόμειναν ολομόναχες.
Εκτός από τα Οδικά έργα... υπάρχει και ο Πολιτισμός & οι Παραδόσεις!
Πληροφορίες
Γράφει ο Δημήτρης Παπακώστας
Ο Μάιος είναι ο μήνας προγραμματισμού πολιτιστικών - φυσιολατρικών δράσεων στα ορεινά χωριά μας, που βγαίνουν από έναν βαρύ χειμώνα διαρκείας (από τέλη Νοεμβρίου ως Ευαγγελισμού 25 Μαρτίου - ήτοι:120 μέρες).
Η νεολαία, που σπουδάζει στις πολύβουες μεγαλουπόλεις και οι σκληρά εργαζόμενοι περιμένουν τη θερινή έξοδο (Ιούλιο - Αύγουστο) για να επισκεφθούν τα πάτρια εδάφη, να πάρουν βαθιές ανάσες και να φορτίσουν... μπαταρίες ψυχής τους.
Ο Δήμος - οι Κοινότητες, οι Σύλλογοι - οι Ενορίες, τα καταστήματα πρέπει έγκαιρα να σχεδιάσουν πρόγραμμα εκδηλώσεων, να αναβαθμίσουν υπηρεσίες τους:
Το χωριό που άδειασε, από 180 σε Ούτε 40 | Ο Ζαχαρίας θυμάται
Πληροφορίες
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Μια συγκινητική μαρτυρία για το χωριό που κάποτε έσφυζε από ζωή και σήμερα μετρά λιγοστούς κατοίκους.
Στο Πάμφιο Αιτωλοακαρνανίας συναντήσαμε τον 85χρονο Ζαχαρία, έναν άνθρωπο που έζησε το χωριό από τα χρόνια που ήταν γεμάτο κόσμο, μαγαζιά, καπνά, πανηγύρια και αγροτική ζωή.
Ο Ζαχαρίας θυμάται τα παιδικά του χρόνια, τη φτώχεια, τη δουλειά από μικρή ηλικία, τα χωράφια, τη λίμνη, τα ψάρια, τα καμένα σπίτια του χωριού, την αλληλοβοήθεια των ανθρώπων, τα παλιά πανηγύρια και τη ζωή που σιγά σιγά άλλαξε.
Από το τρίκυκλο και τις μεταφορές μέχρι τα 32 χρόνια στην τοπική αυτοδιοίκηση, η μαρτυρία του είναι ένα ακόμη
Χάθηκε η δουλειά μας | Η κυρά Κική και η τέχνη των πήλινων στην Αγιά Λάρισας
Πληροφορίες
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στην Αγιά Λάρισας συναντήσαμε την κυρά Κική, 75 ετών, μια γυναίκα που έζησε από κοντά την τέχνη των πήλινων και θυμάται μια ολόκληρη εποχή που σήμερα χάνεται. Μέσα από τη δική της ιστορία ζωής, γνωρίζουμε την καθημερινότητα των ανθρώπων που δούλευαν με τον πηλό, τα καμίνια, τις στάμνες, τα γιουβέτσια και τα παζάρια της παλιάς Ελλάδας.
Η κυρά Κική μιλά για τη σκληρή δουλειά, για τον σύζυγό της που ήταν αγγειοπλάστης, για τις στάμνες που κρατούσαν το νερό κρύο, για τα πανηγύρια της Αγιάς, για τα παλιά ήθη και έθιμα, αλλά και για τον πόνο όταν ένα παραδοσιακό επάγγελμα σβήνει σιγά σιγά με το πέρασμα του χρόνου.
Δημογραφικό: Όταν οι θάνατοι ξεπερνούν τις γεννήσεις: Τολμηρές Τομές ΤΩΡΑ από κόμματα, πριν σβήσει η ύπαιθρος «μέσα» Ελλάδα
Πληροφορίες
Γράφει ο Δημήτρης Παπακώστας
Από το 1994 όταν συστάθηκε η Διακομματική Επιτροπή και κατατέθηκε το πόρισμα της για τον Δημογραφικό κίνδυνο, που απειλεί την Πατρίδα και Ευρώπη, ελάχιστα βήματα έγιναν με στόχευση διαρκείας κ μακροπρόθεσμη στρατηγική.
Συνεχίζεται να θεωρείται «τεκμήριο» το κάθε παιδί, να επιβαρύνεται φορολογικά ο γονιός, να δίνονται αποσπασματικά επιδόματα, να μην χορηγούνται κλιμακωτά κυρίως και πρώτιστα για τη γέννηση δεύτερου παιδιού στις έγγαμες σχέσεις, να μην κινητοποιείται το πολιτικό σύστημα εξουσίας.
Τρία Χωριά, Ένα Γλέντι | Πρωτομαγιά στην Ορεινή Ναυπακτία
Πληροφορίες
Αμπελακιώτισσα: Το Πρωτομαγιάτικο Αντάμωμα
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Την Παρασκευή 1η Μαΐου επισκεφθήκαμε την Αμπελακιώτισσα στην ορεινή Ναυπακτία, για να καταγράψουμε το Πρωτομαγιάτικο αντάμωμα τριών χωριών: της Αμπελακιώτισσας, της Ελευθέριανης και του Ποδός.
Το γλέντι πραγματοποιήθηκε στη θέση Λογγά, δίπλα στον ποταμό Κότσαλο, μέσα σε ένα όμορφο φυσικό τοπίο. Παρά το κρύο και τις δύσκολες καιρικές συνθήκες, αρκετός κόσμος από τα ορεινά χωριά βρέθηκε εκεί, για να ανταμώσει, να χορέψει και να κρατήσει ζωντανή την παράδοση.
Στο τραγούδι ήταν ο Αντώνης Γλαβίνος, στο κλαρίνο ο Παναγιώτης Κοτρώτσος και στο αρμόνιο ο Βασίλης
Δήμος Μουζακίου: παντού εικόνα εγκατάλειψης και αδιαφορίας
Πληροφορίες
Γράφει ο Γιώργος Δ. Καραβίδας
Εικόνα πλήρους στασιμότητας, έλλειψης οποιασδήποτε αναπτυξιακής προοπτικής ή και διάθεσης για αναζήτηση αντίστοιχων λύσεων, σχεδιασμού, αδυναμίας διαχείρισης κρίσιμων για το μέλλον του Δήμου αλλά και απλών για την καθημερινότητα των δημοτών ζητημάτων είναι τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει κανείς, εστιάζοντας και στην τελευταία συνεδρίαση λογοδοσίας της δημοτικής αρχής Μουζακίου.
Συμπεράσματα, βέβαια, που δε διαφέρουν απ’ όσα κανείς διαπιστώνει και στις καθημερινές συζητήσεις στα καφενεία, στους δρόμους, σε καταστήματα αλλά και σε κάθε άλλο σημείο συνάντησης, όπου η δυσφορία, η ανησυχία και τα παράπονα των δημοτών για την πορεία, το μέλλον του τόπου αλλά και για τη
Υπάρχουν στιγμές μέσα σε ένα νοσοκομείο που δεν καταγράφονται σε κανένα βιβλίο λογοδοσίας. Δεν μπαίνουν σε φακέλους, δεν αποτυπώνονται σε εξετάσεις, δεν μετριούνται σε δείκτες. Όπως εκείνη η σιωπηλή παρουσία δίπλα στο κρεβάτι του ασθενή. Ένα χέρι που κρατά ένα άλλο χέρι που τρέμει από φόβο. Ένα βλέμμα που λέει «είμαι εδώ, δίπλα σου» πριν καν ειπωθεί λέξη. Και όταν σηκώσεις το κεφάλι, θα αντικρίσεις τη νοσηλεύτρια ή το νοσηλευτή της βάρδιας.
Στην Ανάληψη Αιτωλοακαρνανίας, στον οικισμό Κόφτρα, συναντήσαμε την κυρία Αλεξάνδρα, 76 ετών, μια γυναίκα που κουβαλά μέσα της μνήμες από μια Ελλάδα φτωχή, δύσκολη αλλά γεμάτη αγάπη, πίστη και αντοχή.
Η ημέρα της Μάνας δεν είναι μια απόφαση που βγήκε από σοφά Κεφάλια νομοθετικά αλλά το αποτέλεσμα του αγώνος μιας γυναίκας από τη βαθειά αγάπη της για τη δική της Μάνα. Το όνομά της ήταν Άννα Τζάρσις γεννήθηκε στη Βιρζίνια της Αμερικής το 1864. Στα 20 χρόνια της ήταν μια πολύ όμορφη και άπορη κοπέλα.
Ο Μάιος είναι ο μήνας προγραμματισμού πολιτιστικών - φυσιολατρικών δράσεων στα ορεινά χωριά μας, που βγαίνουν από έναν βαρύ χειμώνα διαρκείας (από τέλη Νοεμβρίου ως Ευαγγελισμού 25 Μαρτίου - ήτοι:120 μέρες).
Μια συγκινητική μαρτυρία για το χωριό που κάποτε έσφυζε από ζωή και σήμερα μετρά λιγοστούς κατοίκους.
Στην Αγιά Λάρισας συναντήσαμε την κυρά Κική, 75 ετών, μια γυναίκα που έζησε από κοντά την τέχνη των πήλινων και θυμάται μια ολόκληρη εποχή που σήμερα χάνεται. Μέσα από τη δική της ιστορία ζωής, γνωρίζουμε την καθημερινότητα των ανθρώπων που δούλευαν με τον πηλό, τα καμίνια, τις στάμνες, τα γιουβέτσια και τα παζάρια της παλιάς Ελλάδας.
Την Παρασκευή 1η Μαΐου επισκεφθήκαμε την Αμπελακιώτισσα στην ορεινή Ναυπακτία, για να καταγράψουμε το Πρωτομαγιάτικο αντάμωμα τριών χωριών: της Αμπελακιώτισσας, της Ελευθέριανης και του Ποδός.
Εικόνα πλήρους στασιμότητας, έλλειψης οποιασδήποτε αναπτυξιακής προοπτικής ή και διάθεσης για αναζήτηση αντίστοιχων λύσεων, σχεδιασμού, αδυναμίας διαχείρισης κρίσιμων για το μέλλον του Δήμου αλλά και απλών για την καθημερινότητα των δημοτών ζητημάτων είναι τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει κανείς, εστιάζοντας και στην τελευταία συνεδρίαση λογοδοσίας της δημοτικής αρχής Μουζακίου.
