Πλιάτσικο στη Δημοτική Γη με "κρατική βούλα" και αυτοδιοικητική ανοχή
Πληροφορίες
Η νομοθετική αιχμαλωσία της δημοτικής γης μετέτρεψε την Αυτοδιοίκηση σε κομπάρσο των μεγάλων ενεργειακών συμφερόντων.
Γράφουν: Φώτης Αλεξάκος,πρώην Νομάρχης Καρδίτσας & πρώην Δήμαρχος Καρδίτσας Μπάμπης Παπαδόπουλος, πρώην Δήμαρχος Σοφάδων
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα βρίσκεται εδώ και 5 χρόνια αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή θεσμική εκτροπή, που απειλεί τον πυρήνα της ύπαρξής της: τη διαχείριση της περιουσίας των δημοτών της. Με πρόσχημα την επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης, παρακολουθούμε μια μεθοδευμένη επιχείρηση αφαίρεσης της κυριαρχίας των Δήμων επί
Γεννήθηκε στον Καναδά, γύρισε στο χωριό της μητέρας του | Εδώ ανήκω
Πληροφορίες
Από την ξενιτιά στην πατρίδα - Η ιστορία ζωής ενός Digital Nomad
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Ο Παναγιώτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Καναδά, παιδί Ελλήνων μεταναστών.
Για είκοσι χρόνια είχε ένα όνειρο: να επιστρέψει στην Ελλάδα και να ζήσει στο χωριό της μητέρας του, την Αγία Σοφία Θέρμου.
Σήμερα, ζει μόνιμα εκεί. Μιλά για την επιστροφή, τη ζωή στο χωριό, την ξενιτιά, την ταυτότητα, την κοινότητα, την πρόοδο και το μέλλον των μικρών τόπων.
Μια βαθιά ανθρώπινη συζήτηση για το τι σημαίνει πατρίδα, ρίζες και ουσιαστική ζωή.
Η φασολάδα όπως την έφτιαχναν παλιά | Παράδοση & φιλοξενία
Πληροφορίες
Η Καρδιά της Ελληνικής Παράδοσης
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στην καρδιά της Αιτωλοακαρνανίας, στην όμορφη Πάλαιρο, η Στέλλα μας υποδέχτηκε στο σπιτικό της και μας έφτιαξε μια παραδοσιακή ελληνική φασολάδα, όπως τη θυμόμαστε από τα παλιά χρόνια.
Με ντόπια φασόλια, ελαιόλαδο τοπικής παραγωγής και λαχανικά από τον κήπο, η φασολάδα γίνεται κάτι παραπάνω από φαγητό. Γίνεται μνήμη, οικογένεια και καθημερινότητα.
Ένα ταξίδι στη γεύση, στην απλότητα και στον τρόπο ζωής των χωριών που κρατούν ακόμα την παράδοση ζωντανή.
47 χρόνια στην Αμερική - Το όνειρο και η μεγάλη επιστροφή στο χωριό
Πληροφορίες
Η συγκλονιστική εξομολόγηση ενός Ευρυτάνα μετανάστη.
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Συνεχίζοντας να καταγράφουμε τις ιστορίες των ξενιτεμένων μας, ταξιδέψαμε στη Δυτική Φραγκίστα Ευρυτανίας και συναντήσαμε τον κύριο Σωτήρη - έναν άνθρωπο που έφυγε 17 χρονών για την Αμερική και σήμερα, 47 χρόνια μετά, μοιράζεται μαζί μας όσα έζησε.
Μιλά για τη φτώχεια των παιδικών του χρόνων, το μεγάλο ταξίδι της ξενιτιάς, τις δυσκολίες και τις χαρές της ζωής στην Αμερική, την οικογένεια που δημιούργησε, την αγάπη για την Ελλάδα και τη συγκίνηση που νιώθει κάθε φορά που γυρίζει στο χωριό του.
Μια βαθιά ανθρώπινη εξομολόγηση για την πατρίδα, τις ρίζες, την οικογένεια και τη δύναμη της προσπάθειας.
Ποιοι χάραξαν αυτές τις μορφές στον βράχο; | Το ξεχασμένο κάστρο
Πληροφορίες
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Το φρούριο που προστάτευε την Αλυζία.
Σε μια βουνοκορφή που βλέπει το Ιόνιο, τα Ακαρνανικά Όρη και τα νησιά του δυτικού πελάγους, στέκει ξεχασμένο το Καστρί. Ένα φρούριο-παρατηρητήριο της αρχαιότητας, χτισμένο για να προστατεύει την αρχαία Αλυζία και να ελέγχει τα περάσματα της περιοχής.
Στο εσωτερικό του, ένας λαξευμένος βράχος με πέντε θεότητες στέκεται ακόμη. Η Υγεία, ο Ασκληπιός με το φίδι της ιατρικής, η Αθηνά και ο Ερμής, διασώζονται σμιλεμένοι σε λίθο - ένα μοναδικό λιθανάγλυφο που μιλά για τον κόσμο των ιδεών, της θεραπείας και της σοφίας.
Ένα κινηματογραφικό ταξίδι στο παρελθόν - μέσα από εικόνα, ήχο και αφήγηση.
Στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς συναντήσαμε στην στάνη του, τον νεαρό κτηνοτρόφο Κωνσταντίνο, με τα νεογέννητα κατσικάκια του. Η εργασία ενός κτηνοτρόφου δεν έχει γιορτές και αργίες, αλλά απαιτεί συνεχή δουλειά και επαγρύπνηση 365 μέρες τον χρόνο.
Ο 18χρονος Κωνσταντίνος μας δείχνει πώς η νέα γενιά συνεχίζει το παραδοσιακό επάγγελμα με αγάπη και μεράκι!
Μόνο η φύση, τα ζώα και ο κύκλος της ζωής στην ελληνική ύπαιθρο.
Καθώς αποχαιρετούμε το παλιό έτος και καλωσορίζουμε το νέο, φτάνει εκείνο το ανεπαίσθητο λεπτό ανάμεσα στο «ήταν» και στο «μπορεί να γίνει». Δεν κάνει θόρυβο, δεν συνοδεύεται από εντυπωσιακές εξαγγελίες. Έρχεται αθόρυβα, σαν μια ανάσα που κρατήσαμε όλο τον χρόνο και τώρα, επιτέλους, την αφήνουμε.
Είναι μια στιγμή μετάβασης. Όχι μόνο στον χρόνο, αλλά και στη συνείδηση. Μια στιγμή που μας καλεί να σταθούμε για λίγο και να αναρωτηθούμε τι πραγματικά κουβαλάμε μαζί μας από τη χρονιά που φεύγει.
Η ουσία της χρονιάς που τελειώνει δεν μετριέται με αριθμούς, δείκτες ή απολογισμούς επιτυχίας. Δεν
Ο τελευταίος του Μαραθιά - 84 χρόνια ζωής στην ορεινή Ευρυτανία
Πληροφορίες
Μαρτυρίες, αναμνήσεις και συγκίνηση από την ορεινή Ελλάδα.
ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ ΑΜΚΕ
Στον Μαραθιά Ευρυτανίας, ανάμεσα στα επιβλητικά βουνά, συναντάμε τον κύριο Αντώνη - έναν άνθρωπο που έζησε 84 χρόνια στο ίδιο χωριό.
Μας μιλά για τα δύσκολα χρόνια του πολέμου, την προσφυγιά, τα παιδικά παιχνίδια, τις σχολικές γιορτές, τα πανηγύρια και τις αξίες που χάθηκαν με τον χρόνο.
Μια αφήγηση γεμάτη μνήμες, συγκίνηση και νοσταλγία για μια εποχή που οι άνθρωποι είχαν λίγα, αλλά ζούσαν με ψυχή.
Οι συμβολισμοί της κατά σάρκα γέννησης του Ιησού στην βυζαντινή αγιογραφία και τον ποιητικό λόγο
Πληροφορίες
Της πολιτισμολόγου Μαριλένας Φωκά (ΜΑ)
Το κοσμοσωτήριο γεγονός της κατά σάρκα Γέννησης του Ιησού έχει αποδοθεί πολλάκις στην Βυζαντινή Αγιογραφία, έγκυρου φορέα όχι μόνο της παράδοσης, της ιστορικής αλήθειας και κυρίως της έκφρασης του Ορθόδοξου δόγματος, αλλά και στον ποιητικό λόγο, μέσω εικαστικών καταθέσεων, αριστοτεχνικής γραφής και ειδοποιών συμβολισμών.
Ενδεικτικά θα αναφερθώ στην εικόνα της κατά σάρκα Γέννησης του Ιησού από την Υπεραγία Θεοτόκο και Αειπαρθένο Μαρία στο σπήλαιο της Βηθλεέμ και στο ποίημα του Γεωργίου Πετμεζά, “ Η διαχρονική πεμπτουσία της Γέννησης του Χριστού”, οικονομολόγου,
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα βρίσκεται εδώ και 5 χρόνια αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή θεσμική εκτροπή, που απειλεί τον πυρήνα της ύπαρξής της: τη διαχείριση της περιουσίας των δημοτών της. Με πρόσχημα την επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης, παρακολουθούμε μια μεθοδευμένη επιχείρηση αφαίρεσης της κυριαρχίας των Δήμων επί
Ο Παναγιώτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Καναδά, παιδί Ελλήνων μεταναστών.
Στην καρδιά της Αιτωλοακαρνανίας, στην όμορφη Πάλαιρο, η Στέλλα μας υποδέχτηκε στο σπιτικό της και μας έφτιαξε μια παραδοσιακή ελληνική φασολάδα, όπως τη θυμόμαστε από τα παλιά χρόνια.
Συνεχίζοντας να καταγράφουμε τις ιστορίες των ξενιτεμένων μας, ταξιδέψαμε στη Δυτική Φραγκίστα Ευρυτανίας και συναντήσαμε τον κύριο Σωτήρη - έναν άνθρωπο που έφυγε 17 χρονών για την Αμερική και σήμερα, 47 χρόνια μετά, μοιράζεται μαζί μας όσα έζησε.
Σε μια βουνοκορφή που βλέπει το Ιόνιο, τα Ακαρνανικά Όρη και τα νησιά του δυτικού πελάγους, στέκει ξεχασμένο το Καστρί. Ένα φρούριο-παρατηρητήριο της αρχαιότητας, χτισμένο για να προστατεύει την αρχαία Αλυζία και να ελέγχει τα περάσματα της περιοχής.
Ο χρόνος που έφυγε -το 2025- υπήρξε δημιουργικός για την ορεινή Αργιθέα.
Στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς συναντήσαμε στην στάνη του, τον νεαρό κτηνοτρόφο Κωνσταντίνο, με τα νεογέννητα κατσικάκια του. Η εργασία ενός κτηνοτρόφου δεν έχει γιορτές και αργίες, αλλά απαιτεί συνεχή δουλειά και επαγρύπνηση 365 μέρες τον χρόνο.
Καθώς αποχαιρετούμε το παλιό έτος και καλωσορίζουμε το νέο, φτάνει εκείνο το ανεπαίσθητο λεπτό ανάμεσα στο «ήταν» και στο «μπορεί να γίνει». Δεν κάνει θόρυβο, δεν συνοδεύεται από εντυπωσιακές εξαγγελίες. Έρχεται αθόρυβα, σαν μια ανάσα που κρατήσαμε όλο τον χρόνο και τώρα, επιτέλους, την αφήνουμε.
Στον Μαραθιά Ευρυτανίας, ανάμεσα στα επιβλητικά βουνά, συναντάμε τον κύριο Αντώνη - έναν άνθρωπο που έζησε 84 χρόνια στο ίδιο χωριό.
Το κοσμοσωτήριο γεγονός της κατά σάρκα Γέννησης του Ιησού έχει αποδοθεί πολλάκις στην Βυζαντινή Αγιογραφία, έγκυρου φορέα όχι μόνο της παράδοσης, της ιστορικής αλήθειας και κυρίως της έκφρασης του Ορθόδοξου δόγματος, αλλά και στον ποιητικό λόγο, μέσω εικαστικών καταθέσεων, αριστοτεχνικής γραφής και ειδοποιών συμβολισμών.
