Γράφει ο Δημήτρης Παπακώστας
Θρηνούμε όλοι, θρηνεί η Θεσσαλία σύμπασα, τον αδόκητο σκληρό άδικο θάνατο των πέντε (5) γυναικών - μητέρων βιοπαλαιστριών νυχτερινής βάρδιας στα Τρίκαλα.
Παιδιά έμειναν ορφανά ξαφνικά, συγγενείς ολοφύρονται για αδιανόητο χαμό...
Πως είναι δυνατό μια κατά τα κατ´ επίφαση (φαινομενικά) καινοτόμα και καλπάζουσα επιχείρηση να επιδεικνύει βαρύτατες αμέλειες, στα όρια του ενδεχόμενου δόλου, και να συγκροτείται με τόσο ανεπαρκές ανώτερο διοικητικό - τεχνικό προσωπικό (τεχνικοί ασφαλείας - προϊστάμενοι κα).
Πόση έπαρση και αλαζονική αντίληψη είχε συσσωρευτεί στην εργοδοσία και εντεταλμένους αρμόδιους, ώστε να μην εισακούονται οι διαμαρτυρίες, τα παράπονα των τίμια εργαζομένων οτι... «εδώ κάτι βρωμάει, υπάρχει περίεργη μυρωδιά»;
Ο θάνατος των μητέρων απαιτεί δικαίωση με παραδειγματική δίκαιη τιμωρία όλων των υπαιτίων του εργατικού αυτού εγκλήματος.
Αναδεικνύεται για πολλοστή φορά πως οι συναρμοδιότητες κράτους - αυτοδιοίκησης- αποκεντρωμένων αρχών οδηγούν σε τραγικά δυστυχήματα, σε διάχυση ευθυνών και ατιμωρησία υπεύθυνων.
Όπως στα Τέμπη (άλλος για την κίνηση τρένων, άλλος αρμόδιος για συντήρηση και έλεγχο γραμμών, άλλος για σήμανση κοκ)χάθηκαν παντελώς άδικα 57 αθώες ψυχές.
Έτσι και στην Βιολάντα στα Τρίκαλα. Ποιός αδειοδοτεί, ποιός ελέγχει, ποιός επιβάλλει κυρώσεις για τυχόν μη συμμόρφωση;
Το κεντρικό κράτος / Υπ Εργασίας, η κρατική - δήθεν - Ανεξάρτητη Αρχή της «Επιθεώρησης Εργασίας», η κρατική Πυροσβεστική, η Πολεοδομία του τοπικού Δήμου ή το αρμόδιο τμήμα Ανάπτυξης της οικείας περιφέρειας, που ιδρύθηκε με νόμο Καλλικράτη το 2010 και εφεξής; Ποιός εν τέλει;
Ή μήπως οι υπογράφοντες Μηχανικοί, Ηλεκτρολόγοι, Τεχνικοί...;
Η περιπέτεια της Βιολάντας ξεκίνησε το 2007.
Με επέκταση και εντατικοποίηση εργασίας και εγκαταστάσεων.
Η αιρετή περιφέρεια δίνει άδειες, επισημαίνοντας συν τω χρόνω - όπως αποκαλύπτεται από έρευνες - την μη συμβατότητα και μη συμμόρφωση σε κανόνες.
Στο έγγραφο έτους 2020 επισημαίνεται ρητά η εφαρμογή του αρθ 29 ν 3982/2011 σε περίπτωση μη πιστής τήρησης όρων και νόμιμων διαδικασιών.
Το άρθρο αυτό προβλέπει διακοπή λειτουργίας και άλλες κυρώσεις που επιβάλλονται από οικείο περιφερειάρχη στους αμελούντες κάθε επιχείρησης.
Όμως, προκύπτει η προβληματική δομή της «μεταρρύθμισης του Καλλικράτη» - Ν 3852/2010, που θεσμοθέτησε την αιρετή περιφέρεια (αυτοδιοίκηση β βαθμού).
Με την Πυροσβεστική Υπηρεσία (άδειες πυρασφάλειας κα) στον έλεγχο του κεντρικού κράτους, την πολεοδομία στους δήμους (αδήλωτα υπόγεια κα), τις υπηρεσίες περιφέρειας υπό την εποπτεία εκάστοτε αιρετού περιφερειάρχη, μπορεί να σταθεί στιβαρός ελεγκτικός μηχανισμός και να υπάρξει πρόληψη αποτελεσματική και πρόσφορη;
Η νομοθεσία, έτσι όπως ψηφίζεται στην Ελλάδα - πολυνομία/ αντινομία/κακονομία - αφήνει πολλά κενά, συγχέει αρμοδιότητες και οι έρευνες καταλήγουν στις γνωστές ελληνικές καλένδες...
Η ζωή κυλάει, ψυχές αθώες χάνονται και ουδείς - ή ελάχιστοι - τιμωρείται.
Η Κυβέρνηση οφείλει να μεταρρυθμίσει το όλο πλέγμα αρμοδιοτήτων.
Οι Πολεοδομίες πρέπει να αναδιοργανωθούν, να εποπτεύεται η αδειοδότηση και ΕΝΑΣ ανώτερος ελεγκτικός οργανισμός να εποπτεύει, επιβάλλοντας κυρώσεις σε επίορκους ή ράθυμους.
Οι Δήμοι - ιδίως οι έως 50.000 δημότες - είναι φανερό ότι αδυνατούν να στήσουν σύγχρονες αποδοτικές πολεοδομικές υπηρεσίες.
Παρά την «καλλικρατική δήθεν μεταρρύθμιση», ποτέ το κεντρικό κράτος δεν διέθεσε πόρους και προσωπικό στους νέους δήμους για τον σκοπό αυτόν.
Απλά μετέθεσε άλλη μια φορά τις ευθύνες…
Οι Περιφερειάρχες, ως αιρετοί, που εκλέγονται στην περιφέρεια όπου αδειοδοτούνται οι νέες επιχειρήσεις, όπου εκ των πραγμάτων συμπλέκονται πολλά πρόσωπα (εργοδότες - εργαζόμενοι - τοπική κοινωνία - αιρετοί δήμων κα) και συμφέροντα, αποδεικνύεται ότι δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως ‘’μονοπρόσωποι κυρωτικοί’’ οργανισμοί, λόγω... και εντοπιότητας και έλλειψης σχετικής κουλτούρας, ούτε μπορούν να αντισταθούν σε τυχόν άνωθεν παρεμβάσεις, εξαιτίας της γνωστής εξάρτησης τους - για τους περισσότερους - από «κόμμα - πατερούλη»(χρίσματα).
Η γνήσια αποκέντρωση με αυτοδιοίκηση είναι μεν κατεπείγον ζήτημα των καιρών λόγω ανισορροπίας, ανισομέρειας και δημογραφικής παρακμής των επαρχιών - της «μέσα Ελλάδας» σε σχέση με την υπερτροφική Αττική - όμως η κατ´επίφαση ψευδομεταρρύθμιση του 2010 γέννησε ένα... ιδιότυπο σύστημα ¨αποσυγκέντρωσης¨, το οποίο μεταθέτει διαρκώς τις ευθύνες από έναν φορέα στον άλλον ως... ένα κουβάρι χωρίς μίτο.
Δεν βοηθάει ούτε την περιφερειακή χώρα, ούτε την αυτοδιοίκηση.
Τίθενται τα ερωτήματα:
Ποιός ήλεγχε το σύστημα ροής προπανίου, τον τρόπο επίχωσης του και από ποιούς τιμωρήθηκαν οι αμελήσαντες, να τοποθετήσουν συστήματα ανίχνευσης, αρμόδιοι;
Ποιός φορέας ήλεγξε αν διορθώθηκαν όσα το έγγραφο περιφέρειας Θεσσαλίας του 2020 (περί μη συμβατότητας) και ποιός ανώτερος ελεγκτικός μηχανισμός κινητοποιήθηκε για πρόληψη και τιμωρία αρμόδιων;
…Αιωνία η Μνήμη στα τραγικά πρόσωπα των πέντε αθώων ανθρώπων μας...
Δημήτρης Παπακώστας 31-1-26
Αιρετός ΤΑ Αχελώου Θεσσαλίας (25 έτη) - Νομικός
