Γράφει ο Δημήτρης Παπακώστας
Χαρήκαμε ιδιαίτερα σήμερα με την βουκολική - ποιμενική κουβέντα που είχαμε με τον αγροκτηνοτρόφο βιοπαλαιστή καλό νοικοκύρη 70χρονο Μήτσο Νικόλα Νάκο από τα όμορφα απόμακρα Φλωρέσια της κοινότητας θεσσαλικών Βραγκιανών.
• Μια φορά το μήνα κατεβαίνει στο κέντρο για να πιει τον καφέ του, να κάμει τα ψώνια και να λάβει τη σύνταξη ΟΓΑ από τον ταχυδρόμο.
• Αραιά και που εκκλησιάζεται, αλλά ανάβει τακτικά τα καντήλια του Αη Ληά, προσκυνάει τους τάφους προγόνων του.
^ Με τη γυναίκα του συντηρούν ως τώρα λίγα προβατάκια και δυο γίδες - μανάρες.
Μαζί τους και η μικρότερη κόρη τους. Συχνά επισκέπτονται και το εγγονάκι και άλλη κόρη στο πεδινό Μαυρομάτι.
«Δεν βγαίνει, πλέον, δεν συμφέρει να κρατάς ζώα: δυσβάστακτο το κόστος...» μας λέει και αναπολεί τα παλιότερα χρόνια.
Μου μίλησε για τον προπάππο μου τον Γιαννάκο Τσιατσιάνη - που παντρεύτηκε τρεις γυναίκες και έκανε 20 παιδιά (1860-1888). Τελευταίο παιδί του ο παππούς μου Γεώργιος Τσιατσιάνης, που με τη Φανιώ Καραγεώργου γέννησαν τέσσερα παιδιά.
Τρεις κόρες και έναν γιό, τον ‘Ρήγα’ της οικογένειας που καμάρωναν τότε οι γονιοί. Ο Γιός, τα προπολεμικά χρόνια, ήταν το καμάρι, το παλληκάρι τους, η συνέχεια ονόματος!
^ Τα κορίτσια, έλεγαν: «θα ξεγωνιάσουν» δηλαδή θα παντρευτούν και θα φύγουν από τη γωνιά του πατρικού σπιτιού.
^ Ήθελαν το Γιό να μείνει χωριό, να τον παντρέψουν και να τους φροντίσει τα γεράματα...
^ Θυμήθηκε τον μπάρμπα Αποστόλη που παντρεύτηκε δεκαετία 1930 την όμορφη Διαμάντω και δεν είχε ούτε ένα πιάτο, μια σουπιέρα για το φαγητό.
Πολυμήχανος όντας, έξυσε μια κολοκύθα την έκοψε και έφτιαξε δυο γαβάθες....
Εκλιπαρούσε τη γυναίκα του να μην τον εγκαταλείψει, να αντέξει την φτώχεια και ανέχεια... τελικά και με δυνατή αγάπη δημιούργησαν οικογένεια και ο γιός τους υπηρέτησε αξιωματικός του στρατού.
• Στα 13 του έπαθε το πρώτο σοκ σε συζήτηση με νιόπαντρη γειτόνισσα αρχές 1960.
^ Αγνός και ντροπαλός όπως ήταν θυμάται τα λόγια της: «Όσο νερό θέλει η θάλασσα, τόσο η γυναίκα θέλει τον έρωτα, τον άνδρα»!
- είναι θέλημα Θεού τα πολλά παιδιά, έλεγαν οι κυρίαρχοι τότε άνδρες και οι γυναίκες υπάκουαν στις ορμές τους, χωρίς δεύτερη κουβέντα σε πάντα χρόνο»!!!
• Τον ρωτήσαμε για τον καιρό, τα μερομήνια.
Ο πατέρας του Νικόλας Νάκος ήταν άριστος πρακτικός... μετετεωρολόγος.
Με το μαντήλι ψηλά έβλεπαν τους αέρηδες: για τον δυτικό έλεγαν: ο Γιαννιώτης (από Γιάννενα), για τον Ανατολικό: ο Πάτρας.
^ Μετρούσαν τους μήνες με το παλιό ημερολόγιο.
Στις 8-15-22 και στο έβγα του μήνα (δηλ 30-31).
Όταν έσερνε ο μήνας δηλ είχε 31: η αλλαγή γινόταν 13 αντί για 14 του μήνα.
Μας είπε ακόμη ότι πρέπει να φροντίζουμε τα ζωάκια και με λύπη θυμήθηκε ότι τα παλιά χρόνια:… καρύκωναν (έπνιγαν δια ασφυξίας) τα άτυχα γατάκια γιατί ήταν... φλεσούρι (πλήθος).
Σήμερα, είπε, Οι λύκοι και τα αγρίμια μπήκαν στα χωριά που ερημώνουν και οι αρκούδες έχουν φανεί στα ψηλότερα βουνά και στανοτόπια…
Να 'σαι καλά Μήτσο, πάντα δυνατός σαν τα ψηλά αργιθεάτικα βουνά!!!








