Γράφει ο Δημήτρης ΠαπακώσταςΑνεργία, φτώχεια, ανασφάλεια, μελαγχολία συνθέτουν ένα ζοφερό κλίμα, σκοτεινό. αποπνικτικό. Άνθρωποι, οικογένειες, παιδιά που εφέτος δεν θα μπορέσουν να κάνουν διακοπές. Που και οι λίγες μέρες στο χωριό της γιαγιάς αποτελούν πολυτέλεια. Οι αποστάσεις ανεβάζουν το κόστος και το ταμείο άδειο. Και καραδοκούν οι φόροι, τα έξοδα του φθινοπώρου, ο βαρύς απρόβλεπτος χειμώνας.
Ο κόσμος πλέον ζει σε διαρκή κατάσταση μαζικού άγχους, φοβίας και πανικού, στα όρια διαταραχής, κατάθλιψης.
Δεν ικανοποιείται, εξάπτεται εύκολα, του φταίνε όλα. Ανορεξία, ανηδονία, αϋπνία... οι μάστιγες της εποχής μας.
Οι νέοι-νέες πιέζονται συναισθηματικά, ψυχολογικά, παλεύουν να μη χάσουν τη ζωτικότητα, πνευματικότητα, σεξουαλικότητα τους. η αβεβαιότητα, η ανασφάλεια λυγίζουν τα ψυχικά αποθέματα, το σθένος.
Ο Αύγουστος θα δείξει και την πορεία της οικονομίας, εθνικής και τοπικής, με τον αριθμό όσων θα καταφέρουν τελικά (και για πόσες μέρες) να επισκεφθούν τα προγονικά εδάφη, στα ορεινά ή στα νησιά, αλλά και το επίπεδο της ψυχοσωματικής διάθεσης και εγρήγορσης των επισκεπτών. Οι νέες εποχές απαιτούν να επανεξετάσουμε, όλοι μας, άτομα, φορείς, αυτοδιοίκηση, τον τρόπο διασκέδασης τις μορφές πολιτιστικών εκδηλώσεων, την κοινωνική δράση.
Να επανα -ανακαλύψουμε, επανασυστήσουμε, τη "Συλλογικότητα", που εγκαταλείψαμε την εποχή της" πλαστής ευμάρειας" υπέρ του ατομισμού, του εγωκεντρισμού, παρασυρμένοι από την ψευδαίσθηση ότι αίφνης πλουτίσαμε όλοι χάριν των διακοποδανείων και αλόγιστης, εν πολλοίς, κραιπάλης και ότι πλέον δεν έχουμε ανάγκη κανέναν. ούτε συνάδελφο, ούτε συγγενή ή φίλο, ούτε χωριανό μας.
Ώρα, επιτακτική ανάγκη να επανιδρύσουμε "πανανθρώπινες αξίες" και θεσμούς που απαξιώθηκαν από τη "μονεταριστική ακραία πολιτική" της ανεξέλεγκτης χρηματοπιστωτικής ελίτ.
Ώρα να δυναμώσουμε τους δεσμούς της οικογένειας, της φιλίας, τη γειτονιά, την κοινότητα και την ενορία, όσοι πιστεύουμε στην Ορθοδοξία.
Ώρα να αναβαπτιστούμε σε γνήσιες αρχές και αυθεντικούς θεσμούς, αναλλοίωτους στους αιώνες. Η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια, η έντιμη σχέση, η καταλλαγή, η ειρήνευση είναι τα σύγχρονα όπλα για να περάσουμε τη μπόρα, τον τυφώνα μάλλον, και να νικήσουμε τις φοβίες, τους πανικούς, τη μελαγχολία μας. Για να δοθεί διέξοδος ελπίδας στη νέα γενιά.
Ώρα να αλλάξουμε την "Αυγουστιάτικη ατζέντα" δίνοντας πρώτη προτεραιότητα στα ανθρωπιστικά ζητήματα υπέρ των αδύναμων, ανασφάλιστων και ακραία άπορων συνανθρώπων μας.
Η Ιστορία κάνοντας τον μελαγχολικό κύκλο της, θα επανέλθει στις καλές γαλήνιες περιόδους, αρκεί και εμείς να κινηθούμε θετικά, αλληλέγγυα!
Ας κρατάμε μέσα μας τα, πριν 2000 χρόνια, λόγια του ΙΗΣΟΥ "Αμήν, λέγω υμίν, εφόσον εποιήσατε ένι των αδελφών μου, των ελαχίστων.... εμοι εποιήσατε!" "Ἐπείνασα γαρ, και ἐδώκατέ μοι φαγεῖν· ἐδίψησα, και ἐποτίσατέ με· ξένος ἤμην, και συνηγάγετέ με·"
